Müslümanlarda Tarihyazımı

Tarih, sadece geçmişte yaşanmış olayların bir dökümü müdür yoksa bir toplumun kendini inşa etme ve anlamlandırma biçimi mi? İslam medeniyeti, vahyin nüzulünden imparatorlukların kuruluşuna uzanan süreçte, geçmişi kaydetmek için muazzam bir hafıza mekanizması geliştirmiştir.
Chase F. Robinson, Müslümanlarda Tarihyazımı adlı bu temel eserinde, İslam tarihçiliğinin kökenlerine inerek sadece “ne” yazıldığını değil “nasıl” ve “neden” yazıldığını da mercek altına alıyor. Yazar, İslam’ın teşekkül ve klasik dönemlerinde ortaya çıkan tarihsel metinleri birer bilgi kaynağı olmanın ötesinde üretildikleri toplumun sosyal, siyasi ve dinî dinamiklerini yansıtan canlı belgeler olarak
okuyor. Kitap, sözlü kültürün esnekliğinden yazılı kültürün otoritesine geçişi, kâğıdın yaygınlaşmasının bilgi üretimindeki devrimci rolünü ve ulemanın “isnâd” sistemiyle geçmişi nasıl bir hakikat rejimine dönüştürdüğünü titizlikle inceliyor. Taberî’den İbn Haldûn’a, Mes’ûdî’den İbnü’l-Esîr’e kadar büyük tarihçilerin eserlerini; sarayların himayesi, mezhep çatışmaları ve meşruiyet arayışları ekseninde yeniden değerlendiriyor.