Gönül Yolu

GÖNÜL YOLU, bir ömürlük “evet”in ne anlama geldiğini sorarak başlıyor; cevabını ise hayatın tam ortasında, sınavlarla dolu bir yolculukta arıyor. Bu roman, sevmenin yalnızca mutluluğu paylaşmak olmadığını; dertte, çilede, hüzünde ve en beklenmedik anlarda yan yana kalabilmenin cesaret istediğini fısıldıyor. İnsan, bazen tahammül edemediklerine katlanmayı, bazen de yüreğini sımsıkı sarıp bırakmamayı öğreniyor. Çünkü gönül dediğin, sadece sevinçte değil, en zor anda da elini bırakmamayı gerektiriyor.
Ayhan Özenci, GÖNÜL YOLU’nda okuru hayat tecrübesinin süzgecinden geçen sahici cümlelerle karşılıyor. Bilginin, okumuşluğun ve aklın yanında; yaşanmışlığın, sabrın ve güvenin değerini hatırlatan anlatımıyla, insanın kendine ve sevdiğine dair en derin sorularını yeniden kuruyor. Bu sayfalarda bir nasihat değil, kalpten kalbe akan bir tecrübe var.
Bu roman; iyiliğin, güvenmenin, emin olmanın, “yanındayım” diyebilmenin ağırlığını ve güzelliğini anlatıyor. Elin avuçlarda, yüreğin yürekte olduğu sürece yolun ne kadar çetin olursa olsun aşılabileceğini söylüyor.