Dünyayı Kurtaran Ekran

Ekranın çağımızın fetişi olduğu su götürmez bir gerçektir, 
onun insan için önemi doğası gereği ona duyduğu ontolojik
ihtiyaç  üzerinden belirginleşmiştir.... Böyle bir durumda, özne
nesne ilişkisinin saydamlaştığı,  yere fırlatılmış bulunma
mahsunluğunun belirsizleştiği, aklın nesne  ile fikrini takas
etme marazının kontrol altına alındığı bu düzlemde  tabii ki
 dışsallık üzerinden bağ kurarak kendini inşa eden, değişime 
dayalı insan doğasından, dahası insanın kendisinden 
bahsedilemeyecektir. Tarih, dijital devrin kapısında öteki
dünyayı  keşfetmiştir, hem de Valhalla, Elysium ya da Aden'de,
 dağların  ardında bir ovada değil tam olarak gözleri önünde,
karşısında  kendisini aktaran olarak.